Kinderloos (1) – BAM!

Over onze reis naar India kun je lezen op mijn andere blog: Het Haagse Monster. Ook daar al lange tijd niks meer gepost en ook voor dit blog ligt er genoeg materiaal waar ik iets mee kan en wil. Wat dacht je van zo’n 2.500 foto’s?!

Maar, genoeg over India. Eenmaal terug uit India stond na een paar weken namelijk die afspraak met Hylke Bonnema op onze agenda. Inderdaad, op onze agenda. Want, hoewel de worstelingen zich in míjn hoofd afspeelden – bonusmoederschap en aanverwante zaken zoals ik het maar noem, waren het worstelingen gerelateerd aan mijn relatie met Marco. En gelukkig vond hij het ook meer dan logisch dat hij mee zou gaan.

Goed. Wij weer richting Amstelveen, ditmaal met succes. Hylke onthaalde ons op een heel fijne en warme manier. Wel zo prettig, want hoewel mijn vriendinnen wel ‘ns iets hadden verteld over familieopstellingen, hadden we echt geen idéé wat we konden verwachten.

Het voert te ver en is ook iets té persoonlijk om de hele opstelling te beschrijven, maar een aantal momenten wil ik graag met jullie delen.

Ik zat daar dus met mijn worstelingen, gedachten en vragen, die ik op Hylkes verzoek uitsprak. En waar ik dacht dat we daarmee aan de slag zouden gaan en dat ik een stuk lichter zou vertrekken dan ik gekomen was, ging het binnen twee minuten over iets totaal anders…

En dat was mijn kinderloosheid. BAM!

Daar was het dan. Ruim twee jaar nadat Marco mij tijdens onze tweede date al vertelde dat hij geen kinderen meer kon krijgen.

Dat Marco en ik voor elkaar bestemd waren, was na de eerste date al duidelijk. Maar dit was wel een moment waarop ik er nog voor had kunnen kiezen om weg te gaan. Om niet te kiezen voor deze man waarmee ik geen kinderen zou gaan krijgen.

Ja, ik wilde ze wel graag; kinderen. Als het me gegeven zou zijn en niet koste wat het kost. Een besef waarvan ik – doordat mijn ouders mij pas kregen na 12,5 jaar – van kinds af aan was doordrongen.

Tijdens die zelfde date bedankte ik Marco voor zijn openheid (zo snel al) en vertelde ik hem dat ik geen idee had wat voor consequenties dit zou hebben. Ik wilde kiezen voor de man van mijn leven en niet voor misschien een kind, met…, ja wie?!

In die twee jaar werd ik er wel eens verdrietig over. Omdat er iets op tv was wat het triggerde. Of door iets anders. Ik zou geen moeder worden. En dat deed soms pijn.

Toch, als Marco ernaar vroeg kon ik daar niet goed iets mee. Ik bleef vaak hangen in de stelling “ik heb geen idee wat er nog op me af komt, welke consequenties dit heeft”.

Tot die familieopstelling in april 2010. Die zette me in één klap twee jaar terug.

India 2010 Marco met weesjongetje op schouder

2 Reacties op “Kinderloos (1) – BAM!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s