Kinderloos (2) – theekopje

Binnen twee minuten twee jaar terug in de tijd.

Hoezo wilde ik weten hoe ik moest omgaan met mijn worstelingen over het bonusmoederschap enzo?! Accepteerde ik eigenlijk wel dat ik zelf geen kinderen had?

Toen ik allerlei argumenten begon op te sommen over waarom ik geen kinderen heb, trok Hylke zijn wenkbrauwen steeds verder op (so to speak). Mijn argumenten varieerden van “het kwam er tot nu toe niet van”, “ik hoef niet koste wat het kost kinderen”, “ik wist pas op mijn 36e dat ik toch wel wilde” tot “Marco kan geen kinderen krijgen” en “als we een medisch traject zouden ingaan, zou ik misschien wel al 41 of 42 zijn, áls het ervan zou komen”.

“Allemaal rationele argumenten”, zei Hylke. “Ik hoor je niets zeggen vanuit je gevoel, je emotie.”

Tja… Daar heb ik wel een handje van, ja. Alles kunnen beredeneren, maar vervolgens keihard voorbij gaan aan mijn gevoel. En daar was deze man die me (onder andere) vroeg waaróm ik geen kinderen had.

Hij raakte een gevoelige snaar. En daar was dan ook eindelijk mijn verdriet over het geen kinderen gaan krijgen. Het kreeg eindelijk vorm, inhoud ook. Want, ondanks zijn stelling over dat ik álle opties kon openhouden (van donorzaad tot mijn relatie met Marco verbreken), wist ik dat het er écht niet meer in zou zitten. Ik hou teveel van Marco om hem voor een mogelijk kind te laten gaan. Bovendien, met hem heb ik er toch maar mooi twee kinderen bij gekregen. ‘Zomaar’!

De hele sessie was heel bijzonder. Het meest indrukwekkende was toch wel het moment dat ik mijn ongeboren kind moest vasthouden. Als je bekend bent met familieopstellingen, dan weet je dat voor dit soort visualisaties de in de kamer aanwezige attributen kunnen worden gebruikt.

In dit geval was het het theekopje van Hylke. Met Indiase thee…

Mijn kind geurde dus naar het land waar ik net een fantastische reis had gemaakt.

Met Marco heb ik nu afgesproken dat – als hij me wil vragen naar mijn verdriet hierover – hij vraagt “hoe is het met je theekopje?”. Omdat dit moment in de sessie zó intens was, weet ik namelijk onmiddellijk hoe ik me toen voelde. En ook instant waar ik nu, op dit moment, sta in mijn verdriet.

Wat heeft dit me verder gebracht. Ook al begon ik toen pas echt met rouwen. Rouw over het verlies van iets dat ik nooit heb gehad…

India 2010 chai tea

2 Reacties op “Kinderloos (2) – theekopje

  1. Ik val er even in. Heel snel even door je blog gebladerd.
    Het is nogal wat. Ik zou het heel moeilijk vinden. Zo niet onacceptabel.
    Knap als je die vroegere wens, of hoe je het noemen wilt, opzij kunt zetten, kunt laten verdwijnen.

    Ik heb er dus twee. Die uit mij geboren zijn dus.😉
    En ik wil er ook ábsoluut geen meer.
    Maar….zou ik onverhoopt een nieuwe partner treffen, kinderloos maar met kinderwens, dan zou ik dat ‘absolute’ zeker heroverwegen.

    Mits ik nog in een beetje in m’n vruchtbare jaren leef dan, natuurlijk….

    Hoe dan ook. Ik vind het theekopje-verhaal mooi.

    • Ha Susy,

      fijne reactie. Mooi, jouw verhaal/mening.
      Verdwijnen zal die wens nooit echt. Maar ik heb wel de keuze gemaakt tussen de liefde van mijn leven en misschíen een kind met iemand die ik nog niet eens had ontmoet… (en ik had 6 jaar op deze gewacht).
      Voor mij voelde dat belangrijker dan mijn kinderwens – die er wel was, maar nooit overheerste. Nog steeds. Ook al wist ik dat ik er waarschijnlijk verdriet over zou gaan krijgen. In welke mate niet. En ook al weet ik dat niet alle relaties zomaar voor eeuwig zijn. Ik hoop (wij hopen) natuurlijk die van ons wel.

      Geniet van jouw twee kinderen!
      Ik heb er twee in de bonus. Niet hetzelfde, maar toch ook heel bijzonder.🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s