Kinderloos (4) – op mijn lijf

Al een tijdje wilde ik mijn verdriet over mijn kinderloosheid met een symbool gedenken. Met een mooi kunstwerk bijvoorbeeld. Om in de kamer te zetten. Maar al gauw beviel dat idee me toch niet helemaal meer. Ik was bang dat ik het symbool na een tijdje niet meer zou zien, dat het een (vanzelfsprekend) onderdeel van de inrichting zou gaan worden. En stel je voor dat het kapot zou vallen! Kan gebeuren toch… Dat zou wel heel vervelend zijn.

Rationele argumenten…😉 Toch waren die argumenten terecht; een kunstwerk klopte gewoon niet voor mij. Maar wat dan wel? Ik wilde per se iets symbolisch en iets wat er altijd zou zijn. Iets dat mijn verdriet verbeeldde, maar dat voor een buitenstaander niet meteen ‘in his/her face’ zou zijn.

Na een tijdje wist ik het. Ik wilde het symbool voor altijd bij me dragen, omdat de pijn – in alle fases en facetten die er zijn – ook voor de rest van mijn leven bij me zouden blijven.

Ik koos voor iets dat stiekem tegen mijn ratio inging. Kijk zelf maar.

Waarom dit beeld? De roos staat voor de liefde. En het blauw (in mijn geval turquoise) voor onmogelijkheid c.q. verlangen. Ik ben zó blij dat ik deze vorm en manier van uiten heb gekozen. Uiteindelijk past het precies bij me.

De grote roos op mijn voet is verbonden met een rank die op mijn enkel eindigt. Het uiteinde van de rank is vaag, alsof ‘ie verbonden is met het rozenknopje rechts op mijn onderbuik/zij (tweede foto). De derde foto is van Petra, de tattoo-artist.

PS. De tattoo op mijn voet heb ik voor mijn veertigste verjaardag van Marco gekregen…🙂

2 Reacties op “Kinderloos (4) – op mijn lijf

  1. Wat Ongelooflijk… Ik ben inmiddels zo’n 5 en half jaar in rouw om mijn ongewenste kinderloosheid… aan het worstelen met mijn onzichtbare verdriet en hoe dat een plekje te geven in mijn bestaan.

    “Na een tijdje wist ik het. Ik wilde het symbool voor altijd bij me dragen, omdat de pijn – in alle fases en facetten die er zijn – ook voor de rest van mijn leven bij me zouden blijven.
    Ik koos voor iets dat stiekem tegen mijn ratio inging. Kijk zelf maar.”

    Op dit punt ben ik nu en al zoekend en googelend kwam ik jouw blog tegen😀
    Ik kan alleen maar zeggen dank je wel, dit geeft me steun en het gevoel dat ik niet alleen ben (al wist ik dat met m’n ratio natuurlijk best)

    Ik hoop dat je nog steeds intens gelukkig bent met Marco en dat je een manier vindt (of hebt gevonden) om je gemis te dragen

    Liefs Debby

    • Hi Debby, wat bijzonder, jouw reactie op dit blog. Dank!🙂 Inmiddels kan ik zeggen dat mijn leven zo goed is – met een fantastische man en 2 lieve bonuskinderen. En ben nog steeds erg blij met mijn tattoo’s. Ik hoop dat je verdriet er mag zijn, dat je het niet wegdrukt, en dat jij ook rust kunt vinden in de situatie. Alle goeds, hartegroet, Cuny

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s