Kinderloos (5) – de tranen

Vanavond kwamen dan eindelijk de tranen…

Ik voelde mezelf het hele weekend al een beetje op een eiland zitten. Nu heb ik dat wel vaker als het in mijn hoofd heel druk is (of misschien als mijn hoofd de weg naar mijn gevoel/mijn hart niet zo goed kan vinden?), maar juist door deze schrijverij verbaasde het me ook een beetje. Ik zou opluchting moeten voelen. Toch?!

Vanochtend voelde ik me ronduit rot. Terwijl ik het verhaal over mijn kinderloosheid nu toch wel in grote lijnen had beschreven.

En daar zit ‘m nu net de clue. Want vertellen en erover praten kan ik wel. Al vanaf het begin. Maar ik heb soms de neiging om dan voorbij te lopen aan het gevoel dat erbij hoort.

Vandaag vond mijn lijf dat ik genoeg had ‘geluld’. Het eerste verhaal is eruit. Nu mochten de tranen ook komen. De tranen over deze episode, de tranen die bij dit stukje verdriet horen.

Had sowieso gedacht dat die er vanavond wel uit zouden komen tijdens een geplande meditatiesessie. Ze kwamen er al voor. Waardoor ik niet ben gaan mediteren, maar even kon uithuilen in de armen van mijn lief. Fijn joh.

PS. Begin maart had ik een sessie bij Daan Westerink. Zij hielp me mijn drie opeenvolgende rouwprocessen – waarvan dit de eerste is – ontwarren. Zij inspireerde me om mijn blogumns weer op te pakken. Ook fijn.

2012-04-15 15.52.15

6 Reacties op “Kinderloos (5) – de tranen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s