Papa (8) – “gecondoleerd!”

Op papa’s rouwkaart staat onder andere dit:

Naast ons verdriet is er de dank aan onze hemelse Vader die hem niet alleen voor verder lijden van dit moment, maar ook voor de ontluistering door de ziekte van Alzheimer heeft willen bewaren.

We voelen ons gedragen.

En dan is het maandag 25 oktober 2010. De dag van de begrafenis.

Wat zijn er veel mensen gekomen. Voor papa, voor ons. Familie, van ver en dichterbij. Vrienden van toen en nu. Collega’s van toen. Gemeenteleden, van toen en nu. Zelfs de meneer van de drankwinkel waar mijn vader zijn whisky haalde. Vrienden van mijn ouders, van Marco en van mij. Overweldigend. Ik weet nu hoe fijn en belangrijk het is om er te zijn voor iemand die rouwt.

De dienst is prachtig. Mama besluit haar verhaal in de kerk af met deze woorden: “… de mooiste herinnering is zijn getuigenis tegenover de artsen, die elke dag slechtere berichten kwamen brengen,  op hun vraag hoe het kwam dat hij zo rustig was. ‘Ik ben door God gemaakt, ik ben van Hem; en nu ga ik naar Hem terug’.”

Zijn berusting was voor mij heel inspirerend en een troost. Toen ik hem vertelde dat ik heel trots op hem was, zei hij dat ik dat niet moest zeggen. Het was namelijk niet zíjn verdienste, het was hem gegeven. Precies de reden waarom er op de kaart staat dat we ons gedragen voelen.

Ik ben zo gelukkig dat we elkaar nog hebben kunnen vertellen wat we voor elkaar voelden. Om die liefdevolle cirkel rond te maken heb ik na zijn overlijden aangifte gedaan van zijn overlijden bij de gemeente. Toen ik werd geboren rende hij namelijk het gemeentehuis op Aruba in om mijn geboorte aan te geven.

Als we na de dienst met de kist naar buiten komen, fietsen er wat jongetjes langs. Eentje roept keihard “gecondoleerd!”.

In de dagen na de begrafenis raakt een buurvrouw me met een prachtige opmerking: “in de indruk, die Klaas bij velen achterliet, ligt zijn nalatenschap.” Dank je wel, Inge.

Dag papa, als ik voortaan de zon op zie komen, denk ik aan jou. En dan weet ik dat we van elkaar houden en dat jij op de plek bent waar je het liefst naar toe wilde; bij de Schepper.

4 Reacties op “Papa (8) – “gecondoleerd!”

  1. Ik heb echt zo erg zitten huilen bij je stukjes. Alles achter elkaar gelezen. Ik vind het zo knap dat je het zo op hebt geschreven en ik vind het prachtig dat je vader zo veel steun aan zijn geloof kon ondervinden. Ik hoop dat je steun hebt aan je moeder en aan Marco (en aan Twitter =) wanneer je dit nodig hebt. Ik ben een beetje benieuwd of jullie al getrouwd zijn ook, haha. Ik hoop dat alles goed met je gaat in andere aspecten van je leven en ik wilde gewoon even kwijt dat je stukjes over je vader heel veel indruk op me hebben gemaakt. Liefs.

    • Hoi Self Help Hipster,
      wat een super lief bericht (en sorry voor mijn late reactie)! Fijn om te weten dat mijn verhalen gelezen worden en dat anderen kunnen relateren aan de verhalen. Ook dat biedt mij steun. En ik hoop anderen zo tot steun te kunnen zijn.
      Getrouwd zijn we nog niet😉 Ik wacht geduldig ongeduldig op zijn aanzoek…😉
      Dank nogmaals. Veel.
      Liefs.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s